Hz. Mevlâna’nın öğütleri, yaşamımızdaki temel prensipleri hatırlamamıza ve bu değerlere bağlı kalmamıza dair bize ışık tutar. “Söz vermek bir mana ise, sözü tutmak binbir mana…!!! Herkes söz vermesini bilir ama ‘Şeref’ yürekli olana.” Bu sözler, söz vermenin sadece kelimelerin arkasında bıraktığı izleri değil, aynı zamanda bir karakter meselesini vurgular. Söz vermek, bir bağışlama, anlaşma veya taahhütte bulunmak anlamına gelirken, sözünde durmak, bu sözleri eyleme dönüştürmek ve verilen sözleri tutmaktır.
Toplumda herkesin herkese verdiği sözlerin yanı sıra, bir de şehirlere verilen sözler vardır. Yozgat, tarihi ve kültürel zenginlikleriyle ön plana çıkan, bürokratlar, devlet adamları ve siyasetçilerin yetiştiği bir şehirdir. Ancak, bu şehre verilen sözlerin, şehrin yaşayanlarına karşı sorumluluklarını unuttuğu zamanlarda yaşanan bir durumu irdelemek gerekiyor.
Yozgat, adeta bir sözler labirentine dönüşmüş gibi görünüyor. Şehre yapılan vaatler, vadedilen yatırımlar, teşvik sistemindeki yer, istihdam olanakları, eğitim imkanları gibi bir dizi söz, zaman içinde kaybolup gitmiş gibi hissediliyor. Şehre verilen sözlerin hayata geçirilememesi, sadece maddi kayıplar değil, aynı zamanda toplumsal güveni de sarsıyor. Şehre yapılan sözlerin yerine getirilememesi, sanki bir tezkere gibi Yozgat halkının yüzüne kapatılmış gibi hissettiriyor. Yozgat, sadece fiziksel değil, aynı zamanda duygusal bir şekilde de ihmal edilmiş gibi duruyor. Şehre verilen sözler, sadece bir vaat değil, aynı zamanda bir toplumun geleceğine dair umutları temsil ediyor.
Yozgat’ın yeniden canlanabilmesi ve sözlerin gerçeğe dönüşebilmesi için, sadece siyasi bir irade değil, aynı zamanda toplumun birlik ve beraberlik içinde hareket etmesi gerekiyor. Şehre verilen sözlerin takipçisi olmak, bu sözlerin hayata geçirilmesi için çaba sarf etmek, bir toplumun kendi geleceğine sahip çıkması demek olduğunu bilsek de takipçisi olmuyoruz. Hatırlayan var mı bilmem! Bu şehre verilen tutulan ve tutulmayan sözler neler?
